Hooge Zwaluwe - Een dijk van een dorp

Enkele bewoners van Hooge Zwaluwe uitten de wens het drenkelingenkerkhofje in Hooge Zwaluwe op te knappen c.q. terug te plaatsen. Deze wens was bij bij de gemeente terecht gekomen en de gemeente Drimmelen wil daaraan meewerken. Wijkcoördinator Jos van Moergastel heeft op zijn beurt met de Heemkundekring Willem Snickerieme contact gezocht.

Volg hier en in de volgende aanvullende pagina's (zie kolom rechts) de ontwikkelingen die leidden tot een eerherstel in juni 2009.
En tenslotte nog een terugblik naar 1860. 

 Vroeger zag het baarhuisje er anders uit. Zie onderstaande foto, en vergelijk deze met de andere drie foto's.

 De foto uit 1963

  En een foto iets eerder dan 1998.

In 1872 nam Hooge Zwaluwe een algemene begraafplaats aan de Zwaluwseweg in gebruik. Deze was bedoeld voor mensen van wie men de identiteit niet kon vaststellen.

In het begin van de jaren 1970 zijn de 5 tot 6 witte kruizen weggehaald. Eind 1998 bliezen vandalen met een vuurwerkbom een groot deel van de achtermuur van het baarhuisje op en in 1999 besloot de gemeente daarop het huisje helemaal maar te slopen, daar het te gevaarlijk was. In 2003 heeft de gemeente de laatste restanten van de vernielde poort weggehaald en nu rest er alleen maar een fundering. Er kwam een picknickbankje voor de passerende fietsers van de Amerlanderoute.
Er zou een gedenkplaat geplaatst worden maar deze staat er anno 2007 nog niet.

Een werkgroep is gevormd en er is reeds onderzoek gedaan in het streekarchief door een lid van het bestuur van de Heemkundekring. Ook is de bevolking verzocht om foto’s aan te melden van het toenmalige huisje, en daarop is toch wel wat binnengekomen. Vroeger was het een speciale plek en het is niet echt eervol te noemen dat het soms als een crossbaantje voor de jeugd wordt gebruikt. De bewoners vinden dat het weer herkenbaar moet worden als voormalige begraafplaats en zodoende moet worden blijven bewaard.

Zoals ook het devies van de heemkundekring is: Aquirit Qui Tuetur, of Wie wat bewaard heeft wat.

Bron: Bestuur Heemkundekring Willem Snickerieme.